Facebook Flickr YouTube Sejmometr

Spotkanie z kulturą: O pocieszeniu jakie daje filozofia...

Dodano: 23 sierpnia 2013

Foto

Kilka uwag sprzed wielu lat na temat pytania jako takiego i jego siły wewnątrz klasycznie rozumianej formuły retorycznej. Czyli lektura na weekend z cyklu "O pocieszeniu jakie daje filozofia..."

 

 

 

 

Kartezjańska tradycja przedstawiała problem pojęcia wolności w ujęciu woluntarystycznym, a więc negatywnym. Z jej perspektywy sytuację, której podstawową cechą byłaby zwykła zbędność stawiania jakichkolwiek pytań, należałoby uznać za początek pełnego pogodzenia z Rozumem. Innymi słowy, przeświadczenie o braku potrzeby stawiania pytań byłoby stanem początkującym świadomość wolności i możność pozostawania w niej, byłoby wreszcie stanem nie tylko wynikającym ze spełnionej samoświadomości i domykającego się ja, lecz również i pełnej wiedzy o świecie – ta, która jest, już odtąd zawsze mi wystarcza.

 

Pytanie o świat nie pozostaje jednakże tylko aktualizacją próby zrozumienia świata, nie tylko jest ono kształtowaniem własnej wiedzy, nie tylko aktem negatywnego porozumienia bądź ekspresją niepokoju – jest również i jest przede wszystkim aktem samego rozumowania, kolejną próbą wyniesienia ponad to co już wiadome, o co pytać nie trzeba. Pytanie tak samo przynależy do wiedzy, jak odpowiedź. Ale też ani pytania docieka-

    

jące czy poszukujące wyjaśnień, ani odpowiedzi na nie, nie są mimo swej formuły otwierania znaczeń manifestacją ludzkiej wolności, tej, której źródło np. Husserl dostrzegał w nastawieniu naturalnym, a Heidegger w projektowaniu bycia; precyzując, nie są one ani pozytywnym ani negatywnym aspektem wolności wyboru, możliwości istnienia.

 

Pytanie jest koniecznością wywołaną naturalną potrzebą rozstrzygnięć; odpowiedź, najpewniej, niemożliwością z powodu stałej świadomości braku wypowiedzenia wyczerpującego, czyli raczej niemożliwością ostatecznej

możliwości.

 

Pytanie dziecka, pytanie filozofa epoki klasycznej czy też pytanie współczesnego antropologa, żyjącego dzięki byłej filozofii są zawsze pytaniami o bycie bytu, o formułę świata i los człowieka, pytaniami, których pominąć nie sposób. Powtarzanie pytań o sens bycia i jego przeznaczenie to proces zbliżania i oddalania się od prawdy, proces niedoostatecznej możliwości.

 

 

 

Cały artykuł dostępny TUTAJ.

 

 

 

 

 

Źródło: Zeszyty Artystyczne, PWSSP, Poznań, 1981 r.

 

 

 


© 2010 - 2012 Rafał Grupiński

Realizacja: Trawka Studio